چین اولین شریک تجاری ایران محسوب می شود و کشور ایران به پنج مقصد عمده صادراتی از جمله چین ، عراق ، امارات ، افغانستان و هند ، کالاها و محصولات خود را صادر می نماید. چین برای توسعه اقتصادی با افغانستان ، عوارض گمرکی و بانکی از این کشور دریافت نمی کند و اگر این امکان برای صادرکنندگان ایرانی نیز فراهم بود ، حتما سهم صادراتی ایران به چین افزایش می یافت.

کالاهای صادراتی ایران به چین

در سال 2014 ، صادرات به چیناز سوی ایران با رشد ده درصدی مواجه بوده و حدود 50 درصد صادرات ایران به کشور چین می باشد ، که کمتر از 16 درصد آن صادرات غیرنفتی است. کشور چین از مهمترین و بزرگترین بازارهای هدف صادارتی برای ایران محسوب می شود. کالاهای صادراتی ایران به چین شامل مواد شوينده ، خشکبار مانند ( زعفران ، پسته ، کشمش ، انجير خشک ، بادام ، گردو ، فندق ، خرما ) ، فرآورده‌هاى دريايی ، سبزيجات خشک و يخ‌ زده ، ميوه و آبميوه ، صنايع دستی ، فرش‌هاى نفيس و غیره می باشد.

ایران در ده گروه کالا ظرفیت صادرات برای چین را دارد و نفت و فرآورده‌های نفتی از جمله این کالا می باشند و کامیون‌ها و مواد معدنی ، فلزات مانند آلومینیوم و روی ، فرآورده‌های دامی و نیز سنگ‌های ساختمانی از دیگر کالاهایی است که برای صادرات به این کشور صادر می شود. بازار چين برای صادرات کالاهای ايرانی خوب و مساعد می باشد و در سالهای اخير ایران در اين بازار موفق بوده است. برای صادرات غيرنفتی به چين ظرفيت های بسيار بالایی وجود دارد و در حال حاضر کالاها و محصولاتی مانند خشکبار، فرش ، زعفران ، ماشين آلات کشاورزی ، محصولات پتروشيمی ، چوب و آهن آلات به چين صادر می شود و اين روند روبه افزايش است.

فرش ايران در حال حاضر به 32 کشور جهان صادر مي شود و يکی از این کشورها چين است. صادرات فرش ايران به چين با روند خوبی روبه رو بوده ، چون فرش دست بافت ايران با کيفيت و معروف است. ميزان صادرات ايران به چين در سال‌ 95 نسبت به سال گذشته 6.22 درصد رشد داشته و چين 22.78 صدم درصد از سهم كالاهای صادراتی ايران را به خود اختصاص داده است. از رقبای کشور ایران برای صادرات به این کشور ، افغانستان می باشد. عمده ترین کالاهای صادر شده به این کشور از محصولات پتروشیمی  بوده است و چین از خریداران اصلی نفت خام و سنگ آهن ایران محسوب می شود.

مشکلات صادرات ایران به چین

چين بازار خوبی برای صادرات کالاهای ايرانی محسوب می شود ، اما برخی صادرکنندگان از اين بازار رضايت کامل را ندارند ، مثلا در زمینه پسته ، به دليل تحريم ها ، صادرکنندگان پسته از طريق بانک ايران نمی توانند ارز خود را برگردانند. در چين دولت از صادرکنندگان خود حمايت می کند ، اما صادرکنندگان ايرانی مورد حمایت واقع نشده اند و همین موضوع یکی از مشکلات کالاهای صادراتی می باشد. از ديگر مشکلات قيمت تمام شده محصولات و کالاها است ، که بسیار بالا می باشد ، ولی همين کالاها و محصولات توسط کشور هند ، پاکستان واندونزی با قيمتی پايين تر از ایران توليد می شود و به همین دلیل رقابت سنگين تر می شود.

برای رشد صادرات به چین، گروههای گسترده ای از جمله سرمايه گذاران ، بازرگانان و فعالان اقتصادی حضور دارند ، تا بتوانند درآمد زایی برای کشور را افزایش دهند. در حال حاضر کالای ایرانی چون هماهمنگی در توليد آنها برای صادرات وجود ندارد ، در بازارهای هدف ماندگاری کمتری داشته اند و مسئولین باید در تقویت برند کالاها تلاش بیشتری نمایند ، تا کالاهای ايرانی در بازارهای هدف از ماندگاری بالایی برخوردار شوند.

گردآورنده: زهرا پژاوند