یک رشته ابتکارات اقتصادی و اجتماعی بود که منتج به ایجاد مناطق ویژه اقتصادی شد بعد از ایجاد مناطق ویژه اقتصادی آنها به تصویب قوانین بازرگانی تازه ای از طرف کنگره ملی دست زدند. قوانینی که نخبگان خارج از کشور را به مشارکت در نوسازی و بازگشت به کشورشان و سرمایه داران چینی خارج نشین را متمایل به سرمایه گذاری در صنایع داخلی کرد. آنها در کنفرانس های مشورتی بسیاری در سطح جهان شرکت، و برای این کار به صورت ممتد سرمایه گذاری کردند گفتمان و لحن مسئولان آنها از حالت خشک و سرد به لحن آشتی جویانه تغییر یافت بسیاری از سرمایه داران و نخبگان به کشورشان بازگشتند . نظام کاپیتالیستی را محک زدند و تجزیه و تحلیل کردند که اگر این نظام در کشورشان گسترش یابد آیا توان کنترل آن از سوی دولت بوروکراتیک مرکزی شان وجود دارد یا خیر ؟ این که آیا می توانند تشکیلات اقتصادی را حفظ کنند آنها بررسی کردند که بهره گیری از مکانیزم بازار تا چه اندازه می تواند برای آنها که همچنان تسلط خود را بر روی کل جامعه نگه داشته اند چالش ایجاد کند و آیا در شرایط بحرانی می توانند کنترل کننده موفقی باشند ؟ مجموع این برنامه ریزی ها چه نقشی در تولید واردات و صادرات کشورشان خواهد داشت؟آنها ستون های اقتصادی و حتی اجتماعی را به جای دولت بر دوش سرمایه داران گذاشتند و نشان دادند در بعد جهانی توانایی حفظ امنیت سرمایه های خارجی و سرمایه داران خارج نشین خودشان را دارند مناطق ویژه اقتصادی چینامروزه دریچه هایی به جهان می باشد که ضمن تحصیل و دریافت تکنولوژی مراودات تجاری را گسترش و شیوه های واردات صادرات را معنا می بخشد.