به طور مثال، ویروس هپاتیت B می‌تواند باعث بروز سرطان کبد شوند یا ویروس اپستین بار (Epstein Barr virus) که یک عفونت شایع در کودکان است وویروس هپاتیت Cمی‌توانند منجر به وقوع سرطان لنفوم شوند.

آیا محیطی که فرزندمان در آن رشد می‌کند نیز بر روی احتمال ابتلا به سرطان تأثیرگذار است؟

با توجه به افزایش سرطان علل مختلفی می‌توانند بر این موضوع موثر باشند. مثلا کودها و هورمون‌های رشد که برای افزایش تولید محصولات استفاده شده و وارد بدن انسان می‌شوند می‌توانند اثرات منفی روی ژن‌ها داشته باشند و باعث جهش‌های ژنتیکی خطرناک شوند. انواع آلودگی‌ها و نیز استفاده از تکنولوژی‌های جدید مانند گوشی موبایل و تبلت نیز می‌تواند وقوع سرطان در کودکان (لوسمی، تومورهای مغزی و انواع خاصی از سارکوما) را افزایش دهند.

با این حال سرطان کودکان قابل درمان است و بیش از 60 درصد کودکانی که از سرطان رنج می‌برند می‌توانند نجات پیدا کنند و بعد از درمان، یک زندگی نرمال داشته باشند. اگر تشخیص سرطان زودهنگام باشد، درصد موفقیت درمان به 90 درصد افزایش می‌یابد.

 

چگونه می‌توان سرطان را در یک کودک تشخیص داد؟

طبق نظر پروفسور InciAyan، یکی از متخصصین حاضر در بیمارستان آجی‌بادم با بیش از 30 سال تجربه در زمینه آنکولوژی اطفال،والدین باید در صورت مشاهده موارد زیر به مدت چند هفته هوشیار باشند:

  •  
  • اگر کودک اغلب دچار عفونت یا تب است.
  •  
  • رنگ پریده است.
  •  
  • کودک کم خون به نظر می‌رسد یا نشانه‌های خونریزی در نقاط خاصی از سطح پوست مشاهده می‌شود.
  •  
  • خونریزی از بینی یا التهاب لثه وجود دارد.
  •  
  • کودک دچار سردرد می‌شود.
  •  
  • استفراغ‌هایی که ممکن است به دلیل افزایش فشار داخل جمجمهباشند.
  •  
  • کودک در دوره رشد احساس پا درد می‌کند.

بیمارستان Maslak آجی بادم، یک بخش ویژه برای آنکولوژی کودکان دارد.برای هر بیمار سرطانی، یک تیم تومور (گروهی متشکل از تمام متخصصین درمانگر بیمار) تشکیل می‌شود که هر هفته‌ در مورد روند درمان بیمار یک جلسه تشکیل می‌دهند. این همکاری هدفمند و بهره‌مندی از تکنولوژی‌های فوق مدرن توانسته‌است سلامتی صدها کودک سرطانی را طی 3 سال گذشته به آن‌ها بازگرداند.

یکی از راهکارها و تکنولوژی‌های درمان سرطان، درمان با استفاده از تکنولوژی گامانایف است که در ادامه مطلب به توضیح آن می‌پردازیم.

منبع : خبر گزاری برنا 

فیوچر اسکای حامی کودکان سرطانی