تشخیص ابتلای کودک به سرطان نه تنها بر والدین او، بلکه بر سایر افراد خانواده، اقوام، همکلاسی های مدرسه، معلمین و ... تاثیر می گذارد.

نکات ارائه شده در این مطلب برای تمام کسانی که با کودکان سرطانی در تماس هستند مفید می باشد. این دسته از افراد باید اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهند تا با برخورد مناسب، به افزایش روحیه و اعتماد به نفس کودک سرطانی کمک کنند.

احساسات و واکنش های کودک سرطانی

فرقی نمی کند که کودک مبتلا به سرطان در چه سنی باشد. اطلاع از سرطانی بودن، شوک بزرگی است که به او وارد می شود و هر چه سن کودک پایین تر و اطلاع او از این بیماری کمتر باشد، واکنش های او ملایم تر خواهد بود.

بسته به شخیصت کودک و سن و پیشرفت بیماری سرطان در او، واکنش او به بیماری اش متفاوت خواهد بود. معمولا اکثر کودکان ترکیبی از اضطراب، ترس، خشم و ناراحتی را اظهار می کنند.

زندگی برای اکثر کودکان سرطانی به طور چشمگیری تغییر می کند و آزمایش دادن های متوالی، بستری شدن در بیمارستان و تحت درمان قرار گرفتن بخش جدایی ناپذیر زندگی شان می شود. بنابراین این دسته از کودکان به مراتب بیشتر از کودکان سالم، به یک فرد دلسوز نیاز پیدا می کنند تا بتوانند به او اعتماد کنند و درد و دل های خود را به او بگویند.

خوشبختانه کودک مبتلا به سرطان نسبت به یک فرد بزرگسال سرطانی، انعطاف بیشتری در مواجهه با مشکلات سرطان از خود نشان می دهد. متخصصین مربوطه بر این باورند که درک نیازهای این دسته از کودکان، حفظ روال طبیعی زندگی، ایجاد فضای عاطفی و آرام در منزل و محبت کردن بسیار به این کودکان از نیاز های ضروری آنها می باشد.

والدین و به خصوص مادر نقش پررنگی را در زندگی کودک سرطانی بر عهده دارد. کودکان در سنینی قرار دارند که والدین الگوی زندگی شان هستند و اگر مقاومت و صبوری والدین خود را مشاهده کنند، آنها هم همان را انجام می دهند. والدین می توانند با یاد دادن چگونگی مقابله با شرایط ناآشنا و استرس زا مانند لحظات اضطراب آور درمان، آن را برای کودکان مانوس تر کنند.

تذکر : والدین باید بدانند که هر کودکی خصوصیات مربوط به خودش ار دارد و اگر کودکی، فلان واکنش را در مقابل سرطان دارد، نباید انتظار همان واکنش را از کودک خود داشته باشند.

مشکلات رفتاری کودکان سرطانی تا سن پنج سال

- مهم ترین ناراحتی که برای کودکان سرطانی تا سن پنج سال وجود دارد، جدایی از والدین به خصوص از مادر در مراحل درمانی است. بنابراین سعی می کنند تا بیش از حد به والدین خود بچسبند.

- گریه و فریاد و جیغ زدن های بیش از حد این گروه از کودکان بسیار مشهود است و والدین و اطرافیان را آزار می دهد.

منبع : خبر گزاری ایسنا 

شرکت فیوچر اسکای حامی  کودکان سرطانی